Επιστροφή στην αρχική σελίδα.
 
Προκηρύξεις
Δελτία Τύπου



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


13/4/2006


Η κολπική μαρμαρυγή είναι μια από τις συχνότερες αρρυθμίες που απασχολεί τον γενικό πληθυσμό.  Η αρρυθμία αυτή γίνεται αισθητή από τους ασθενείς με αίσθημα παλμών και ταχυκαρδία.  Άλλοτε, επίσης, συνυπάρχει και δύσπνοια ή ζάλη. Η συχνότητα της αρρυθμίας κυμαίνεται από 0,5-1%, αυξάνει όμως με την ηλικία και φθάνει στο 12,9 ανά 100 κατοίκους στις ηλικίες από 65 μέχρι 70, ιδιαίτερα στους άνδρες. 

Εξελιγμένο σύστημα χαρτογράφησης, το οποίο αποτελεί συνδυασμό αξονικής τομογραφίας και ηλεκτροανατομικής χαρτογράφησης για την απομόνωση των πνευμονικών φλεβών από τον αριστερό κόλπο, εφαρμόστηκε πρόσφατα στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο.  Αναμένεται ότι η μέθοδος αυτή θα συμβάλει σημαντικά στη θεραπευτική αντιμετώπιση της παροξυσμικής κολπικής μαρμαρυγής στο μέλλον.  Σημαντικό ποσοστό επιτυχίας, που ανέρχεται στο 70%, έχει, εξάλλου, η επεμβατική θεραπεία της κολπικής μαρμαρυγής η οποία εφαρμόστηκε σε 165 ασθενείς την τελευταία πενταετία.

Τα παραπάνω ανέφεραν σε σημερινή συνέντευξη τύπου ο Συντονιστής του Καρδιολογικού Τομέα και Διευθυντής του Α΄ Καρδιολογικού Τμήματος Ομότιμος Καθηγητής κ. Δ. Φ. Κόκκινος, ο Αναπλ. Διευθυντής του Β´ Καρδιολογικού Τμήματος κ. Γεώργιος Θεοδωράκης, ο Επιμελητής Α΄ του Β΄ Καρδιολογικού Τμήματος κ. Ε. Λιβάνης και ο κ. Θεμιστοκλής Μαούνης, Επιμελητής Α΄, υπεύθυνος Ηλεκτροφυσιολογικού Εργαστηρίου, του Α΄ Καρδιολογικού Τμήματος του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου.

«Υπάρχουν τρείς βασικές μορφές κολπικής μαρμαρυγής», σημείωσε ο κ. Μαούνης: «α. Η χρόνια, δηλαδή μόνιμη ακατάπαυστη αρρυθμία, β. η παροξυσμική, δηλαδή επεισόδια της αρρυθμίας που μπορούν να κρατήσουν μερικά λεπτά, ώρες έως και λίγες ημέρες και τα οποία σταματούν αυτόματα, οπότε αρχίζει η καρδιά πάλι να χτυπάει φυσιολογικά και, γ. η εμμένουσα, δηλαδή επεισόδια πιο παρατεταμένα τα οποία τερματίζονται ή με φαρμακευτική αγωγή ή με ηλεκτρική ανάταξη».

Ο πρώτος κίνδυνος από την κολπική μαρμαρυγή είναι η δημιουργία θρόμβων στην καρδιά, που μπορούν να μετακινηθούν και να προξενήσουν εμβολές, με πιο σημαντικό τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου. Για το λόγο αυτό, όλοι σχεδόν οι ασθενείς που πάσχουν από οποιοδήποτε τύπο κολπικής μαρμαρυγής πρέπει να παίρνουν αντιπηκτικά, φάρμακα δηλαδή που αραιώνουν το αίμα.  Τα φάρμακα προφυλάσσουν σε μεγάλο βαθμό-όχι όμως απόλυτα- από τον κίνδυνο εμβολών, μπορούν, όμως, να αυξήσουν τον κίνδυνο αιμορραγιών, ιδίως αν η δόση τους είναι υψηλή.  Ένα σημαντικό πρόβλημα αναφορικά με τα αντιπηκτικά είναι το η δόση τους δεν είναι η ίδια για όλους τους ασθενείς.  Ο ασθενής λαμβάνει εμπειρικά μια δόση του αντιπηκτικού και σε λίγες μέρες κάνει εξέταση αίματος για να ελεγχθεί κατά πόσον η δόση αυτή είναι η ορθή για εκείνον.  Αν το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό, χρειάζεται αλλαγή της δόσης και καινούργια εξέταση σε λίγες ημέρες.  Όπως και να έχει, τουλάχιστον μια φορά το μήνα, πρέπει να γίνεται η εξέταση αίματος, για να διαπιστώνεται ότι η πηκτικότητα παραμένει στα επιθυμητά όρια, επειδή πολλοί παράγοντες, διατροφή, άλλα φάρμακα, κ.ά., μπορούν να επηρεάσουν την πηκτικότητα.

Όταν υπάρχει κολπική μαρμαρυγή, η καρδιά χτυπά ακανόνιστα και κατά κανόνα πολύ γρήγορα, κάτι που δημιουργεί συνήθως δυσάρεστο αίσθημα στον ασθενή και ακόμα μπορεί να εξασθενήσει τη λειτουργία της καρδιάς. Για το λόγο αυτό, στους περισσότερους ασθενείς χρειάζεται και κάποιο φάρμακο για να επιβραδύνει την καρδιά.

Πολλοί άρρωστοι, ακόμα και αν δεν χτυπάει γρήγορα η καρδιά, έχουν έντονα ενοχλήματα, όπως αίσθημα εξάντλησης, δύσπνοια, πόνο στο στήθος, αίσθημα ακατάστατων σφυγμών. Σε μερικούς, που πάσχουν από παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή, η αρρυθμία, νωρίτερα ή αργότερα, θα σταματήσει από μόνη της.  Σ’ άλλους, όμως, αν δεν επεμβούμε, δεν πρόκειται να σταματήσει.  Στους αρρώστους με έντονα συμπτώματα από τη μαρμαρυγή, προσπαθούμε να σταματήσουμε την αρρυθμία.  Για να το πετύχουμε, διαθέτουμε δύο μεθόδους.  Η πρώτη είναι η ηλεκτρική ανάταξη, δηλαδή, δίνουμε ένα ηλεκτροσόκ από την επιφάνεια του θώρακα με το οποίο συνήθως η αρρυθμία τερματίζεται.  Η μέθοδος αυτή απαιτεί αναισθησία, επειδή αν ο ασθενής είναι ξύπνιος, είναι επώδυνη.  Ακόμα, ιδίως αν δεν έχει προετοιμασθεί ο ασθενής κατάλληλα με αντιπηκτικά φάρμακα, υπάρχει κάποιος κίνδυνος εμβολικών επεισοδίων.

Ο δεύτερος τρόπος τερματισμού της αρρυθμίας είναι με χορήγηση ειδικών φαρμάκων. Η αποτελεσματικότητα, όμως, των φαρμάκων ποικίλλει ανάλογα με την πάθηση του ασθενή, τη διάρκεια της αρρυθμίας, το φάρμακο που χρησιμοποιείται, κά.  Αυτή μπορεί να είναι πολύ υψηλή ως πολύ χαμηλή.  Ακόμα τα φάρμακα αυτά μπορεί να έχουν παρενέργειες οι οποίες μάλιστα μπορεί να είναι πολύ σοβαρές, ακόμα και επικίνδυνες για τη ζωή του ασθενούς.

Το μεγαλύτερο, όμως, πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στη θεραπεία της κολπικής μαρμαρυγής, σημείωσαν οι ειδικοί, είναι το γεγονός ότι και η ηλεκτρική ανάταξη και η ανάταξη με φάρμακα τερματίζουν το συγκεκριμένο επεισόδιο της κολπικής μαρμαρυγής.  Η κολπική μαρμαρυγή όμως, και οι τρείς μορφές της, χρόνια, παροξυσμική και εμμένουσα, έχουν την τάση να υποτροπιάζουν.

«Η εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής έχει ως συνέπεια τον πενταπλασιασμό της πιθανότητας εγκεφαλικού επεισοδίου, ιδιαίτερα σε άτομα με οργανική καρδιοπάθεια», σημείωσαν ο κ. Θεοδωράκης και ο κ. Λιβάνης.  Η κολπική μαρμαρυγή έχει επίπτωση και στην ολική θνητότητα, που τη διπλασιάζει.  Η αντιμετώπιση της αρρυθμίας, εκτός από την αντιπηκτική αγωγή και τα άλλα φάρμακα που δίδονται, εμφανίζει ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια λόγω των επεμβατικών τρόπων θεραπείας.  Η ανάπτυξη επεμβατικών θεραπειών στη κολπική μαρμαρυγή υπαγορεύθηκε από την αναποτελεσματικότητα των φαρμάκων σε αρκετά μεγάλο ποσοστό, και την ανακάλυψη σαφών παθοφυσιολογικών μηχανισμών της νόσου.

Ο μηχανισμός που διατηρεί την κολπική μαρμαρυγή είναι η ύπαρξη μικροκυκλωμάτων στο κολπικό μυοκάρδιο, τα οποία κινούνται συνεχώς σε διάφορες κατευθύνσεις. Για να αυτοσυντηρείται η αρρυθμία, τα κυκλώματα αυτά θα πρέπει να είναι τουλάχιστον έξι και καθορίζονται, κυρίως, από το υπόστρωμα και την υποκείμενο νόσο του ασθενούς.  Αυτός είναι και ο λόγος που για τη θεραπεία της κολπικής μαρμαρυγής, επιχειρήθηκε ο τεμαχισμός των κόλπων και στη συνέχεια η συρραφή τους, με σκοπό την απομόνωση των κυματιδίων αυτών από το να κυκλοφορούν ανεμπόδιστα και να συντηρούν την αρρυθμία. Ο τρόπος αυτός αντιμετώπισης της κολπικής μαρμαρυγής, αρχικά, απαιτούσε ανοικτή καρδιοχειρουργική επέμβαση και γινόταν μόνο ως συμπλήρωμα άλλων χειρουργικών επεμβάσεων της καρδιάς.

Τα τελευταία χρόνια, η επέμβαση αντικαταστάθηκε με τη διαφλέβια χορήγηση υψίσυχνου ρεύματος σε διάφορα διαδοχικά σημεία της καρδιάς με απώτερο αποτέλεσμα ανάλογο περίπου των χειρουργικών επεμβάσεων.  Το υψίσυχνο ρεύμα (συχνότητα 500 Kh) αποτέλεσε, επίσης, μια άλλη επανάσταση στη θεραπεία τριών αρρυθμιών.  Η βασική αρχή της θεραπείας με υψίσυχνο ρεύμα στηρίζεται στο γεγονός ότι χορηγούμενο μέσω ενός καθετήρα στο σημείο που έρχεται σε επαφή με το εσωτερικό της καρδιάς προκαλεί βλάβη και νέκρωση, που όμως είναι ελεγχόμενη ανάλογα της ενέργειας που δίδεται. Η αποτελεσματικότητα των γραμμοειδών αυτών επεμβάσεων, όμως, δεν ήταν αυτή που αναμενόταν και επιπλέον ο χρόνος αυτών ήταν πολύ μεγάλος, ενώ δεν έλειπαν και σημαντικές επιπλοκές.

Σημαντική εξέλιξη τα τελευταία χρόνια, αποτέλεσε η ανακάλυψη ότι σημαντικός αριθμός κολπικών μαρμαρυγών κυρίως στη παροξυσμική μορφή της νόσου, προέρχεται από εστίες που βρίσκονται στις πνευμονικές φλέβες.  Οι πνευμονικές φλέβες είναι τα αγγεία που φέρνουν το οξυγονωμένο αίμα από τους πνεύμονες στον αριστερό κόλπο της καρδιάς. Αν επομένως, καταστραφεί η εστία που παράγει τις αρρυθμίες ή απομονωθεί από το υπόλοιπο κολπικό μυοκάρδιο, τότε αποτρέπεται η αρρυθμία. Ο τρόπος αυτός θεραπείας, χαρτογράφησης δηλαδή της έκτοπης δραστηριότητας από τις πνευμονικές φλέβες έχει εφαρμοστεί από το Β΄ Καρδιολογικό Τμήμα του ΩΚΚ από πενταετίας σε τουλάχιστον 150 ασθενείς.  Οι επεμβάσεις αυτές έχουν ξεκινήσει από εξαμήνου περίπου και από το Α΄ Καρδιολογικό Τμήμα και έχουν εφαρμοστεί σε 15 περίπου ασθενείς.  Η αποτελεσματικότητα αυτής της θεραπείας ανέρχεται στο 70% περίπου. Πρόβλημα στην περαιτέρω ανάπτυξη των επεμβάσεων αυτών είναι ο περιορισμένος χρόνος που διατίθεται στο Ηλεκτροφυσιολογικό Εργαστήριο καθώς οι επεμβάσεις κατάλυσης της κολπικής μαρμαρυγής είναι συνήθως αρκετά χρονοβόρες.

Από το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο






 Εκτύπωση σελίδας   Aρχική σελίδα

 Επιστροφή